Avontuur? Check! Dit was de Huttentocht in België ‘26 in Robertville
Steile afdalingen, pittige beklimmingen waarbij de kuiten stevig aan het werk moesten, spelen in de rivier, waanzinnige panorama’s én kinderen die zichzelf onderweg keer op keer verbaasden. Twee dagen lang trokken we met ouders en kinderen door de prachtige natuur tussen Robertville en Malmedy. Pittig? Absoluut. Maar ook ontzettend mooi en waardevol.
“Dit is exact wat ik ervan verwacht had. Het was fantastisch, echt een beleving!”
Wandelen met zicht op het middeleeuws Reinhardstein kasteel
Dag 1: “Vind je het eng of leuk?”
Aan de start staat een groep van 21 man. 11 volwassenen en 11 kinderen tussen 6 en 15 jaar. Ik vertel iets meer over de route, het programma voor vandaag, iedereen stelt zich kort voor en dan is het tijd om te vertrekken. Met gevulde rugzakken trotseren we zomerse temperaturen.
Gelukkig trekken we, via het meer van Robertville, al snel het bos in waar we ruimschoots getrakteerd worden op schaduw. We wandelen langs het middeleeuws Reinhardstein kasteel, verscholen tussen het groen. Om nadien de rivier La Warche te bereiken staat ons eerst nog een pittige afdaling te wachten. Voor de ene is het wat zoeken en angsten overwinnen, terwijl de andere met overtuiging zijn hele lichaam in de strijd zet. Mama Marie vraagt aan haar zoon: “Vind je het eng of leuk?”. Iets lager klinkt het luid en enthousiast: “LEUK!”. Voilà, de eerste mijlpaal overwonnen. Verdiend blazen we uit aan de rivier. Broodje erin en zwemkleren aan voor een verfrissende duik. Heerlijk!
De rest van de wandeling blijft klimmen en dalen door de waanzinnig mooie Warchevallei. Onderweg besluit ik de route aan te passen om de kortste beentjes wat te sparen. Moe, maar voldaan haalt iedereen onze eindbestemming van de dag in Bevercé en zitten we allemaal aan de aperitief in de schaduw op het terras.
“Ik heb vandaag aan niets moeten denken en dat gebeurt me anders nooit. Heerlijk is dat. Even alles kunnen uitzetten en alleen maar volgen. Die eenvoud doet ongelofelijk veel deugd.”
Terwijl de kinderen in de tuin spelen, voetballen of pingpongen krijgen de ouders nog een infosessie over wandelen in de bergen: materiaal, veiligheid, motivatie en hoe je kinderen enthousiast houdt op een wandelpad.
Dag 2: “Oh nee, daar is de parking…”
Dag 2. Op tijd uit de veren, want er wacht een lange wandeling van ruim 16 km op ons. Ontbijten, lunch maken, rugzakken terug inladen en off we go! De start is prachtig. We wandelen door de canyon van de Trôs-Marets. Een plek die zo mooi is dat je haast vergeet dat je in België bent. Smalle paadjes, houten bruggetjes, rotsen, stromend water en overal dat gevoel van avontuur. Alsof we even in een mini-Alpenlandschap wandelen.
Via het dorpje Mont zakken we verder af tot aan de rivier La Warche, maar dan nu aan de andere kant. Wederom stoppen we hier wat langer voor lunch en een zwemmeke. Hoewel deze route langer is, gaat het vlot. Misschien omdat iedereen ondertussen in wandelmodus zit. Misschien ook omdat we al onze motivatietrucs bovenhalen: samen tellen, kleine doelen stellen, grapjes maken, zingen en dansen op de tonen van Let it go (Frozen), snackpauzes en vooral veel aanmoedigen.
En kijk: het werkt.
Hoe klein de beentjes ook zijn, hoe warm het ook wordt of hoe zwaar sommige klimmetjes aanvoelen: iedereen haalt de eindmeet! Moe, bezweet, maar met blinkende ogen en een grote glimlach.
Een prestatie om écht trots op te zijn.
Nieuwe vriendinnen tegen elkaar tijdens de laatste kilometers:
“Ga jij volgend jaar terug mee?”
“Ik zeker wel!”
“Maar Sylvie, ik zou wel eens 3 dagen en 2 nachten willen, omdat je elkaar dan al beter kent en het echt leuk is.”
“Oh nee, de parking, ik wil nog niet naar huis!”
Tja, dan weet je genoeg :)
Conclusie: kinderen kunnen zoveel meer dan ze denken
Dit weekend bewees opnieuw waarom we de Huttentocht in België organiseren.
Kinderen kunnen zóveel meer dan wat ze zelf denken. Ze moeten alleen de kans krijgen om het te ontdekken. Steile hellingen, lange afstanden, warme temperaturen… het leek soms pittig, maar onderweg groeide het vertrouwen.
Er werd gezweet en gepuft, grenzen werden verlegd en angsten overwonnen. Maar er werd vooral ook genoten: van de eenvoud, de natuur, nieuwe vriendschappen en quality time samen.
Want samen wandelen is zoveel meer dan kilometers maken. Het is vertragen, verbinden en ontdekken hoeveel avontuur er schuilt in één stap tegelijk.
Tot de volgende editie? 🥾💚
